Hokimiyat jim turishni talab qiladi. Chunki haqiqiy kuch ovozda emas, nazarda. Haqiqiy hokimiyat egasi ko‘p gapirmaydi. U sizni ishonch bilan quchmaydi, baland ovoz bilan sizga tahdid solmaydi, kuchini isbotlash uchun ovozini ko‘tarmaydi. U atrofdagilarni qo‘rqitmaydi, u atrofdagilarni jim qiladi. U gapirmaydi, lekin qarab turadi. Va o‘sha qarash ostida odamlar o‘zlarini tiyib qoladi. Odamlar uning yonida o‘z fikrini aytishga jur’at qilmay qoladi. Chunki u faqat tanangizni emas, ongni ham nazorat qiladi. Bu hokimiyatning eng kuchli shakli. Tarix davomida eng qudratli hukmdorlar ko‘p gapirmaganlar. Ular jim turgan, biroq hamma ular nima demoqchi ekanini tushungan. Chunki bu jimlik oddiy sukunat emas edi. Bu jimlik “men istasam” degan ishora edi. Bu jimlik og‘zaki buyruqdan ko‘ra kuchliroq ta'sir edi. Bugun ham shunday. Kim baland ovoz bilan o‘zini “boshman” deb e’lon qilayotgan bo‘lsa u hokimiyat egasi emas, balki hokimiyatdan umidvor kishidir. Ammo haqiqiy hokimiyat egasi har doim jim. Ammo uning sukunati har qanday majlisdan, bayonotdan, qarordan baland eshitiladi.
